جهت، سرعت و قدرت ، وقتيكه سوار بر بك اتومبيل هستيد ،مي توانيد به طور مستقيم هر سه را كنترل كنيد. براي تغيير جهت كافيست فرمان را بچرخانيد .براي افزايش قدرت و بالا رفتن از يك سربالايي مي توانيد از دنده هاي سنگين تر استفاده كنيد و براي افزايش سرعت كافيست پدال گاز را فشار دهيد . ولي آيا مي توان يك سازمان بزرگ را به راحتي يك اتومبيل كنترل كرد ؟ برخلاف راننده اتومبيل ، مدير يك سازمان فقط به صورت غير مستقيم و با مديريت منابع سازماني مي تواند بر جهت گيري استراتژيك سازمان اثر بگذارد . مديران فقط از طريق كاركنان مي توانند تصميمات خود را عملي سازند و كاركنان سازمان هيشه كارهايي كه از آنها خواسته مي شود را انجام نمي دهند و حتي در بعضي دقيقا خلاف چيزي كه از آنها خواسته مي شود را انجام مي دهند . دليل اين امر مغايرت موجود بين اهداف سازمان و اهداف كاركنان است . بنابراين همسوساختن اهداف از طريق يك نظام انگيزشي مبتني بر ارزيابي دقيق عملكرد كاركنان كمك موثري به عملي شدن تصميمات مديران مي كند .